Choroba Coatsa jest rzadkim wrodzonym schorzeniem, które polega na wadach naczyń krwionośnych siatkówki oka. Prowadzi to do przedostawania się do okolicznych tkanek krwi i jej surowicy, przez co w siatkówce i pod nią powstają wysięki. Choroba ma charakter postępujący. Nieleczone objawy z czasem będą ulegać nasileniu, dlatego w zachowaniu widzenia kluczowe jest szybkie rozpoznanie. Brak leczenia może skutkować utratą wzroku. W dalszej części artykułu wyjaśnimy, czym dokładnie jest choroba Coatsa, jakie ma objawy oraz jakie możliwości leczenia i diagnostyki oferuje współczesna medycyna.
Choroba Coatsa to wrodzone, ale niedziedziczne schorzenie narządu wzroku, opisane po raz pierwszy w 1908 roku przez angielskiego okulistę George’a Coatsa. Dolegliwość ta najczęściej dotyka zmianami jedno oko, a pierwsze symptomy ujawniają się jeszcze w dzieciństwie. Istotą choroby jest postępujące uszkodzenie naczyń siatkówki. U pacjentów z taką anomalią dochodzi do zbyt dużego poszerzenia naczyń włosowatych, co sprawia, że do tkanek dociera surowica krwi. W rezultacie gromadzący się w narządzie wzroku płyn prowadzi do powstania przesięków wywołujących obrzęk siatkówki. Podłoże choroby Coatsa nie zostało jeszcze do końca zbadane. Wiadomo, że dolegliwość ta nie jest dziedziczna, co oznacza, że rodzice nie przekażą jej swoim dzieciom.
Choroba Coatsa jest niezwykle rzadką chorobą oczu. Pierwsze objawy zazwyczaj daje u dzieci, które nie ukończyły 10. roku życia, jednak zdarzają się przypadki wykrycia u osób dorosłych. Schorzenie w 80% dotyczy płci męskiej. Symptomy dolegliwości są różnorodne i mogą się znacznie różnić w zależności od stopnia i miejsca, w jakim na siatkówce doszło do obrzęku – na wczesnych etapach mogą być nawet niezauważalne.
Specjaliści wskazują, że do najczęstszych objawów choroby Coatsa należą:
Do rozpoznania choroby Coatsa konieczne jest przeprowadzenie specjalistycznych badań okulistycznych. W diagnostyce bardzo ważne jest badanie dna oka, które pozwala zajrzeć w głąb narządu wzroku i dostrzec niepokojące zmiany we wczesnych etapach. Cennym narzędziem diagnostycznym w rozpoznawaniu skali problemów w budowie naczyń krwionośnych siatkówki jest angiografia fluoresceinowa. Jednak badanie to jest trudne do wykonania w przypadku małych dzieci, ponieważ wymaga współpracy pacjenta z lekarzem. Co ważne i warte podkreślenia to fakt, że choroba Coatsa może dawać podobne objawy do retinoblastomy, czyli złośliwego nowotworu oka występującego najczęściej u małych dzieci. Z tego względu w uzasadnionych przypadkach lekarz decyduje o poszerzeniu diagnostyki o dodatkowe badania, takie jak tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny.
Leczenie choroby Coatsa jest możliwe i przynosi najlepsze efekty, gdy zostanie rozpoczęte we wczesnym etapie rozwoju schorzenia. Wybór metody zależy od stopnia zaawansowania dolegliwości. Do najczęstszych metod wykorzystywanych w terapii choroby Coatsa należą:
Przy występowaniu bardziej zaawansowanych zmian, leczenie choroby Coatsa może opierać się także o leki podawane w zastrzykach do gałki ocznej.
Jeśli obrzęki w siatkówce będą trwały długo i zwiększały swój zasięg, może dojść do nieodwracalnych uszkodzeń narządu wzroku. Brak leczenia choroby Coatsa może być przyczyną wystąpienia groźnych powikłań, takich jak:
W związku z tym w następstwie zdiagnozowania schorzenia należy jak najszybciej wdrożyć odpowiednie leczenie.
