Sklejone oczy po nocy to najczęściej naturalne zjawisko związane z fizjologią snu. W większości przypadków ten stan nie oznacza choroby. Jeśli jednak sklejone oczy po przebudzeniu utrudniają otwarcie powiek, pojawia się ropna wydzielina lub ból, może to wskazywać na stan zapalny i wymaga konsultacji. Ważne jest, aby nie lekceważyć symptomów, szczególnie jeśli są one uporczywe lub się nasilają. W tym artykule wyjaśniamy, co robić w takiej sytuacji oraz kiedy skontaktować się z lekarzem.
Sklejone powieki o poranku to dość powszechny problem, którego doświadcza wiele osób po przebudzeniu. Zjawisko to wynika najczęściej z naturalnych procesów zachodzących w oku podczas snu. Podczas nocnego wypoczynku produkcja łez wyraźnie się zmniejsza, a powieki niemal się nie poruszają. Kiedy śpimy, nie mrugamy, więc film łzowy nie może być równomiernie rozprowadzany po powierzchni oka.
Wydzielina ta jest więc naturalnym efektem gromadzenia się resztek filmu łzowego, złuszczonych komórek nabłonka i zanieczyszczeń. Jednak jej nadmiar może świadczyć o stanach chorobowych. Jeśli wydzieliny jest dużo, jest kleista, ciągnąca się, a do tego żółta lub zielona – prawdopodobnie organizm walczy ze stanem zapalnym.
Jeśli problem sklejonych oczu po przebudzeniu pojawia się regularnie, warto przyjrzeć się czynnikom, które mogą go nasilać. Ważną rolę odgrywa przede wszystkim odpowiednie nawilżenie oka. Prawidłowy film łzowy jest istotny dla procesów fizjologicznych i pozwala uniknąć objawów sklejonych oczu rano.
Jakie kroki można podjąć, aby utrzymać odpowiedni poziom nawilżenia oczu? Po pierwsze, duże znaczenie mają warunki w sypialni. Suche powietrze przyspiesza parowanie łez, dlatego warto utrzymywać wilgotność na poziomie 40-60%. Najłatwiejszą metodą jest stosowanie w nocy nawilżacza powietrza. Może to zmniejszyć nasilenie objawów sklejonych oczu. Korzystne może okazać się także używanie kropli nawilżających. Sprawdzą się one szczególnie u osób, które odczuwają zmęczenie oczu w ciągu dnia. Warto również zadbać o codzienne nawyki, przede wszystkim – jeśli to możliwe – o ograniczenie czasu przed komputerem. Osoby często korzystające z ekranów są bardziej podatne na zespół suchego oka. Ponadto istotna jest prawidłowa pielęgnacja i higiena oczu. Dokładne usuwanie makijażu przed snem i unikanie tarcia powiek zmniejsza ryzyko, że objawy sklejonych oczu rano będą się nasilać.
Jeśli objawy są łagodne i nie wskazują na infekcję, można zastosować proste metody minimalizujące ten problem. Najlepiej przemyć powieki jałowym gazikiem nasączonym solą fizjologiczną (dla każdego oka osobny), wykonując ruch od zewnętrznego kącika oka w stronę nosa.
Na sklejone oczy rano pomocne bywają też ciepłe kompresy stosowane przez kilka minut na zamknięte powieki. Ciepło wspiera pracę gruczołów powiekowych Meiboma i pomaga rozrzedzić wydzielinę, dzięki czemu łatwiej się jej pozbyć.
Jak już wcześniej wspomnieliśmy, codzienna higiena ma duże znaczenie w zapobieganiu problemom, takim jak sklejone oczy rano. Narząd wzroku jest bardzo wrażliwy na działanie wszelkich bakterii, wirusów i innych drobnoustrojów, dlatego warto ograniczyć jego kontakt z potencjalnymi źródłami infekcji. Podstawą jest dokładne mycie rąk przed dotykaniem twarzy oraz używanie czystych ręczników. Aby usunąć nagromadzoną wydzielinę i ograniczyć ryzyko infekcji, warto regularnie oczyszczać brzegi powiek. Najlepiej użyć do tego nasączonego gazika lub specjalnej chusteczki. Osoby noszące soczewki kontaktowe powinny pamiętać o ich prawidłowej pielęgnacji. Codziennie należy je czyścić i dezynfekować zgodnie z zaleceniami producenta oraz przechowywać w zamkniętym pojemniczku.
Choć potocznie często używamy określenia „zaropiałe oczy” na poranną, naturalną, wydzielinę, z medycznego punktu widzenia ropa a tzw. „śpiochy” to dwie zupełnie inne sytuacje. Ropa to gęsty, mętny wysięk zapalny, który jest wynikiem walki organizmu z infekcją (najczęściej bakteryjną). Zawiera ona martwe białe krwinki, bakterie i resztki tkanek. Pojawia się nie tylko po nocy, ale przez cały dzień. Często towarzyszy jej silny obrzęk powiek, ból oraz wyraźne zaczerwienienie białka oka. Taki stan, zwłaszcza utrzymujący się, należy skonsultować z lekarzem okulistą.
