Jaskra jest przewlekłą, postępującą chorobą oczu, która polega na stopniowym uszkodzeniu nerwu wzrokowego. Najczęściej jej rozwój jest związany ze zbyt wysokim ciśnieniem wewnątrzgałkowym. Wczesne rozpoznanie i podjęcie leczenia może zapobiec nie tylko pogorszeniu widzenia, ale i ślepocie. Jedną z nowoczesnych metod terapii chirurgicznej jaskry jest sklerektomia głęboka – mało inwazyjny zabieg, obarczony znikomym ryzykiem wystąpienia powikłań. Sprawdź, na czym dokładnie polega sklerektomia i jak się do niej przygotować.
Sklerektomia głęboka (ang. deep sclerectomy, DS) to jedna z najnowocześniejszych metod operacyjnego leczenia jaskry – choroby, która nieodwracalnie uszkadza nerw wzrokowy i powoduje stopniowo pogłębiającą się utratę wzroku. Niestety raz zniszczonych włókien nerwowych nie można zregenerować ani odbudować. Leczenie jaskry ma na celu zahamowanie postępu choroby i zapobieganie dalszemu pogorszeniu widzenia. Jedną z najczęściej wybieranych procedur operacyjnych w leczeniu tego schorzenia jest sklerektomia głęboka, która stanowi skuteczną alternatywę lub uzupełnienie terapii farmakologicznej. Metoda ta ma na celu obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego do wartości niezbędnych w celu ustabilizowania pogarszającego się pola widzenia.
Jaskra jest chorobą przewlekłą, w której dochodzi do uszkodzenia i zaniku nerwu wzrokowego, a w efekcie do nieodwracalnej ślepoty. Im wcześniej zostanie wykryta, tym skuteczniejsze jest leczenie. Prawidłowo prowadzona terapia potrafi w znacznym stopniu zapobiec dalszej utracie wzroku. W ostatnich latach w leczeniu jaskry coraz częściej wykorzystuje się nieperforujące zabiegi przeciwjaskrowe, takie jak właśnie sklerektomia głęboka. Zabieg polega na laserowym rozszerzeniu kanałów odpływu płynu wodnistego w celu obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego. Technika ta ma zastosowanie w leczeniu zarówno jaskry pierwotnej z otwartym kątem przesączania, jak i wtórnej (otwartego kąta przesączania). W porównaniu do trabekulektomii, która jest klasycznym, penetrującym zabiegiem, w przebiegu sklerektomii nie dochodzi do pełnościennego otwarcia gałki ocznej. W związku z tym metoda ta jest obarczona niższym ryzykiem komplikacji i powikłań niż trabekulektomia.
Przygotowanie do zabiegu przeciwjaskrowego poprzedza dokładna diagnostyka. Choroba przez lata może nie dawać żadnych objawów, dlatego tak ważne są regularne wizyty u okulisty. Niepokojące symptomy, takie jak zamglone widzenie, trudności z adaptacją do ciemności, widzenie tęczowych pierścieni wokół źródeł światła (tzw. efekt halo) czy też zawężenie pola widzenia (widzenie tunelowe), zawsze wymagają specjalistycznej oceny.
W razie wystąpienia wymienionych objawów należy skonsultować się z okulistą tak szybko, jak to możliwe. Specjalista wykonuje szereg badań, m.in. pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego, badanie dna oka i badanie pola widzenia. Na podstawie wyników, zgłaszanych przez pacjenta objawów oraz stopnia zaawansowania jaskry i ciśnienia wewnątrzgałkowego okulista podejmuje decyzję w sprawie leczenia – farmakologicznego, laserowego lub chirurgicznego.
