Jaskra jest przewlekłą, postępującą chorobą oczu, która polega na stopniowym uszkodzeniu nerwu wzrokowego. Najczęściej jej rozwój jest związany ze zbyt wysokim ciśnieniem wewnątrzgałkowym. Wczesne rozpoznanie i podjęcie leczenia może zapobiec nie tylko pogorszeniu widzenia, ale i ślepocie. Jedną z nowoczesnych metod terapii chirurgicznej jaskry jest sklerektomia głęboka – mało inwazyjny zabieg, obarczony znikomym ryzykiem wystąpienia powikłań. Sprawdź, na czym dokładnie polega sklerektomia i jak się do niej przygotować.
Sklerektomia głęboka (ang. deep sclerectomy, DS) to jedna z najnowocześniejszych metod operacyjnego leczenia jaskry – choroby, która nieodwracalnie uszkadza nerw wzrokowy i powoduje stopniowo pogłębiającą się utratę wzroku. Niestety raz zniszczonych włókien nerwowych nie można zregenerować ani odbudować. Leczenie jaskry ma na celu zahamowanie postępu choroby i zapobieganie dalszemu pogorszeniu widzenia. Jedną z najczęściej wybieranych procedur operacyjnych w leczeniu tego schorzenia jest sklerektomia głęboka, która stanowi skuteczną alternatywę lub uzupełnienie terapii farmakologicznej. Metoda ta ma na celu obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego do wartości niezbędnych w celu ustabilizowania pogarszającego się pola widzenia.
Jaskra jest chorobą przewlekłą, w której dochodzi do uszkodzenia i zaniku nerwu wzrokowego, a w efekcie do nieodwracalnej ślepoty. Im wcześniej zostanie wykryta, tym skuteczniejsze jest leczenie. Prawidłowo prowadzona terapia potrafi w znacznym stopniu zapobiec dalszej utracie wzroku. W ostatnich latach w leczeniu jaskry coraz częściej wykorzystuje się nieperforujące zabiegi przeciwjaskrowe, takie jak właśnie sklerektomia głęboka. Zabieg polega na laserowym rozszerzeniu kanałów odpływu płynu wodnistego w celu obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego. Technika ta ma zastosowanie w leczeniu zarówno jaskry pierwotnej z otwartym kątem przesączania, jak i wtórnej (otwartego kąta przesączania). W porównaniu do trabekulektomii, która jest klasycznym, penetrującym zabiegiem, w przebiegu sklerektomii nie dochodzi do pełnościennego otwarcia gałki ocznej. W związku z tym metoda ta jest obarczona niższym ryzykiem komplikacji i powikłań niż trabekulektomia.
Przygotowanie do zabiegu przeciwjaskrowego poprzedzają dokładne badania diagnostyczne. Choroba przez lata może nie dawać żadnych objawów, dlatego tak ważne są regularne wizyty kontrolne, które zapewnia profesjonalna poradnia okulistyczna. Niepokojące symptomy, takie jak zamglone widzenie, trudności z adaptacją do ciemności, widzenie tęczowych pierścieni wokół źródeł światła (tzw. efekt halo) czy też zawężenie pola widzenia (widzenie tunelowe), zawsze wymagają specjalistycznej oceny.
W razie wystąpienia wymienionych objawów należy skonsultować się z okulistą tak szybko, jak to możliwe. Specjalista wykonuje szereg badań, m.in. pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego, badanie dna oka i badanie pola widzenia. Na podstawie wyników, zgłaszanych przez pacjenta objawów oraz stopnia zaawansowania jaskry i ciśnienia wewnątrzgałkowego okulista podejmuje decyzję w sprawie leczenia – farmakologicznego, chirurgicznego lub dobiera odpowiednie laseroterapie.